Eurovisie blugh contest.

Dag kinders!

Daar zat ik dan, op m’n zaterdagavond. Ibrahim was jarig. Het plan was om te gaan bowlen en daarna een lekker sappie te gaan drinken in de stad. Nou, dat ging mooi niet door, want arme Ibrahim werd ziek op z’n bloedeigen verjaardag. Dat was effe een flinke domper op de feestvreugde. Dus in plaats van lekker te feesten, zat ik thuis. Uit ellende ben ik maar ‘t SongFestival gaan kijken. En ik kan je vertellen, sommige acts.. daar werd ik gewoon ellendig van!

Zo hadden we Roemenië. De man met de wijvenstem. Ik schrok me kapot toen die ineens de hoogte in ging. Ik dacht heel effe dat ‘ie onder z’n Dracula-gewaad in z’n ballen geknepen werd. Wat ik me ook afvroeg was waarom deze vent uber-HAUPT in de finale stond. Het nummer was niet chill. De titel was zo cliché als maar kon, met z’n “It’s My Life” en z’n stem was echt niet om aan te horen.

Qua outfits had ik bij sommige ook zoiets van, tsjah. Waarom?! Wit-Rusland had bijvoorbeeld een jurkje aan waar dr doosje nog net niet onderuit kwam. Dat kán toch niet? Doe effe normaal joh! Er kijken kleine kinderen mee!

Dan hadden we ook nog de carnavals-act van Griekenland. “Alcohol, alcohol, alcohol is free!” Ja oké, mooi verhaal. Iedereen kon er om lachen, maar serieus kan je ‘t toch niet nemen? Typisch ook weer dat een land in crisis dat zingt. Bakken met geld die ze van andere landen hebben gehad. Yeah buddy, YOUR alcohol is free!

Er waren weer een aantal acts bij dat ik dacht van “what the actual f*ck?!”, maar er liep ook weer erg veel moois bij. Sorry mensen, ik heb nou eenmaal een goed oog voor mannelijk schoon. Maar er was ook genoeg moois op vrouwelijk gebied hoor. Ik heb de mensen op Twitter niet horen klagen in ieder geval! Ik was fanatiek aan ‘t Twitteren die avond. Zo was ‘t toch nog een soort van gezellig. En buiten ‘t uiterlijk vertoon, waren er ook nog serieus een paar goede nummertjes hoor. Nee jongens, ik ben niet alleen maar bitter en negatief.

Natuurlijk was Anouk ook fantastisch en met een 9e plek heeft ze het heel goed gedaan. Ze verdiende wat mij betreft een véél hogere plaats en ik vond dat ze kansmaker was om te winnen, maar helaas pindakaas. Denemarken heeft ‘t wel verdiend, want zij was ook errug goed.

En dat was mijn samenvatting van ‘t songfestival. Doei!

Dingen die ik haat.

Dag poppedopjes!

Ik haat jullie allemaal. Doei. Haha, grapje! Ik vind jullie allemaal lieverdjes, heurrrr. Jullie hoeven niet te schrikken van de titel. Er komt nu niet een lap aan tekst met dingen die ik haat. Daar ben ik toch veel te lui voor joh! Nee, ik wilde jullie even vertellen dat ik een nieuwe video online heb gezet. En je raad het al, die gaat over dingen die ik haat. Veel kijkplezier!

En wil je abonneren? Klik dan HIER!

Anouk die is oké, olé olé!

Dag beste landgenoten!

Gister was ‘t dan zo ver. De eerste halve finale van ‘t Eurovisie Songfestival 2013. Het grote festijn werd in het Zweedse Malmö gehouden. 16 landen deden hun best en maar liefst 10 landen mochten door naar de grote finale. Nou heeft Nederland de afgelopen jaren niet vaak het geluk gehad om door te gaan. Ik vind dat onterecht, want heel vaak waren we gewoon heel goed, maar dan gingen er weer een aantal clown-acts door die men kennelijk beter vond dan ons. Stelletje gekken.

Nummer 8. Anouk kwam het podium op. Stilte. Ze begon, en hoe! Ze zong haar nummer ‘Birds’ net zo mooi als op de plaat. M’n hartje vulde zich met trots. “Zou het dit jaar dan toch lukken? Ze is wel HEUL goed.” dacht ik. Ze was klaar en ik ging klappen. Ik was alleen thuis en schreeuwde ‘WHOEHOE’ naar de tv. “Alsof zij dat hoort, Ellis! Doe niet zo raar.” denken jullie dan misschien. Laat mij gewoon enthousiast zijn, jongens. Don’t judge me!

Toen was het zo ver: de uitslag. Land voor land werd opgenoemd. Elke keer dat Nederland niet genoemd werd, was ik meer teleurgesteld. Ik zag het alweer gebeuren. Op een gegeven moment was er nog één plekje over. Ik had de hoop al bijna opgegeven. En toen.. nee.. het zal toch niet? Had ik het wel echt goed gehoord? Noemde ze nou echt ons landje op? Toen ik Anouk’s blije gezichtje zag, wist ik genoeg. Ze had ‘t geflikt hoor! Na veel pessimisme: “Birds is toch geen songfestival nummer?” – “Ze kiezen toch alleen maar circusacts.” – “We halen de finale toch nooit!” heeft Anouk ze toch het tegendeel bewezen.

HA! Ik kan er alleen maar van genieten. You go Anouk!

Een nachtmerrie, gevolgd door een denksessie.

Dag lieve mensen.

Vanochtend werd ik heel akelig wakker. Ik heb namelijk niet zo’n fijne droom gehad. Ik onthoud m’n dromen meestal niet zo goed. Ik kan ze niet van ‘t begin tot eind navertellen. Wel weet ik van deze droom dat een dokter mij vertelde dat ik kanker had en dat ik heel erg moest huilen. Je hebt toch weleens van die dromen die zó echt lijken? Dat had ik dus vanacht. Ik zat helemaal ín die droom. Het was nogal eng.

Toen ik wakker werd, probeerde ik het effe voor mezelf op een rijtje te zetten. Natuurlijk was ik hartstikke opgelucht dat het ‘maar een droom’ was, maar toch ging ik erover nadenken. Zelf hoop ik nooit deze ziekte te krijgen. Wel heb ik een aantal mensen om me heen gehad met deze ziekte, waaronder mijn vader. Je ziet echt dat zo’n ziekte een lichaam compleet verwoest. Het erge is dat je er geen controle over hebt. Dokters kunnen natuurlijk wel dingen proberen qua operaties en medicijnen, maar dan is nog maar de vraag of ‘t aanslaat. Je moet echt geluk hebben.

Ook lijkt het me echt verschrikkelijk om de ziekte te hebben en te weten dat je zal sterven. Er word altijd aangegeven hoelang je ongeveer hebt, maar hier kun je nooit zeker van zijn. Veel mensen proberen nog een aantal van hun laatste wensen in vervulling te laten gaan. Wat ik altijd wonderbaarlijk vind, is dat ze er zo van kunnen genieten. Misschien is ‘t de gedachte dat je weet “dit is de laatste keer, ik móét hier van genieten”, maar toch. Het lijkt me heel raar om te weten dat je laatste dagen zijn ingegaan.

Misschien een beetje een zwaar artikel, maar ik denk hier toch regelmatig over na. Het leven is niet altijd een feest. Ziektes zoals deze zijn verschrikkelijk en ik heb ‘t mensen kapot zien maken. Het liefst wil je iets doen, maar je kan niks doen. Je bent machteloos. Je wil de ander helpen en dat kan door diegene te steunen, maar diegene genezen.. daar ga jij niet over. Dat maakte mij soms weleens kwaad, al weet ik dat het geen zin heeft om me daar boos om te maken. Soms is ‘t leven gewoon niet eerlijk.

Dit doet me weer beseffen dat het leven maar kort is en dat je nooit weet wat de morgen je zal brengen. Regelmatig hoor ik om me heen “ik wil niet oud worden” en ik zeg ‘t zelf ook, meer onder ‘t mom van “I wanna be forever young”, maar denk er eens bij na. Als je niet oud zou worden, zou je dus jong sterven. Dat wil je toch ook niet?

Elke dag is een nieuwe en ‘t is cliché om te zeggen dat je elke dag het beste eruit moet halen. Ik snap wat ze ermee bedoelen, maar je kan niet elke dag een heel festijn er van maken, toch? Iedereen heeft hoogtepunten en dieptepunten. Dat hoort er nou eenmaal bij.

Wel ben ik ‘t er mee eens dat je niet te lang in een slechte bui moet blijven hangen. Dat je niet te lang moet stilstaan bij iets vervelends. Je mag je er wel bewust van zijn, maar probeer het niet je leven te laten lijden. Positief blijven is belangrijk!

Zo, dit was weer een denksessie van tante Ellis.
Dikke kus! <3

Bazige moeders!

Dag lieve kindertjes!

Het is vandaag moederdag. Feest! Toch moet ik als allereerst effe zeggen dat je elke dag lief voor la mama moet zijn en níét alleen op moederdag. Weet je wel wat je moeder allemaal voor je gedaan heeft? Ze heeft je uitgepoept! Ze is waarschijnlijk wel een aantal uurtjes zoet geweest ook! Daarna moest ze jóúw poepluiers verfrissen, je vieze lijfje in bad doen, je gekrijs aanhoren en al die dingen! Ja, sta daar maar eens bij stil.

Ook heeft ze natuurlijk heel veel mooie dingen mogen meemaken. Zo heeft la mama een paar mooie momentjes met mij op een rijtje gezet. Toen ik een maand of 5 was, ontdekte ik m’n eigen schaduw. Nou, dat was me toch een feest! Ik heb blijkbaar een dikke lachbui gehad en ‘t was prachtig. Je weet wel die schaterlachjes van baby’s? Die viral video’s op youtube? Zoiets was het. M’n moeder zou nu nog willen dat ze het gefilmd had. Duizend procent dat ik een viral bad ass baby had geweest!

Toen ik een jaar of 2, 3 was, heb ik een keer een hele lange huilbui gehad. Er werd van alles geprobeerd. Eten geven, troosten, grapjes vertellen om me aan ‘t lachen te krijgen maar tevergeefs, niets hielp. Tot dat er een kneiteharde boer uit dat kleine lijfje van mij kwam en bleek dat dat me dus de hele tijd dwars had gezeten. M’n boer klonk als die van een oude, volwassen vent. M’n moeder moest er heel hard om lachen.

Mijn zus ging toen ik 4 was, een jaar in Amerika naar high school. Altijd als ze naar Nederland belde, zei ik dat ik een banaantje voor haar zou bewaren. Natuurlijk kon ik ‘t ook niet laten om te vragen wanneer ze weer thuis kwam. Ik denk dat m’n zuslief wel een paar keer de traantjes door heeft moeten slikken. Mij werd beloofd dat als ik 5 werd, we naar Amerika zouden gaan om m’n zus op te halen. Dat is wat we deden en we hebben 3 hele toffe weken gehad. M’n zus zat in een pleeggezin en ze had daar 3 zusjes en een broertje. Ik vond dat broertje niet zo tof en ik was nogal een kreng vroeger. Wat deed ik? Ik beet hem in z’n oor. Broertje was not amused. Hij zei dat ‘ie me wel effe aan zou pakken. “Dat moet je een keer doen jongen, dan zal ik jou effe een tik geven!” zei m’n moeder, in ‘t Nederlands. Dat verstond ‘ie natuurlijk niet en ze zou ‘m ook niets gedaan hebben. Maar ‘t is gewoon weer zo’n gekke uitspraak van m’n moeder die haar zo leuk maakt.

Mijn moeder is een hele toffe en vandaag is ze ook jarig! Ze is 57 lentes jong!

& la mama! <333

Vergeet niet hoe bijzonder je moeder is.
Wat doen jullie om aan de moeders te laten zien dat je van haar houd?
Hoe hebben jullie moederdag doorgebracht?
Wat zijn jullie tofste herinneringen?
Laat het hieronder in de reacties weten!

Mijn bevrijdingsdag.

Hallo lieve mensen!

Ik ben helemaal voldaan na deze heerlijke dag. Het zonnetje heeft goed z’n werk gedaan. Ik ben al íétsje bruiner, whoop! Een gebruind huidje heb ik graag. Vandaag was ik op ‘t Bevrijdingsfestival in Utrecht. We hebben lekker met onze billetjes op ‘t gras gezeten. Geen blote billetjes hoor, want dan krijg je een boete en allemaal van dat ongedierte ertussen, dat moet je niet hebben natuurlijk.

Het leuke aan dit soort festivals is dat er altijd mensen rondlopen die net íéts te diep in ‘t glaasje hebben gekeken. Ik kan daar heerlijk om lachen. Bij gezellige dronken mensen dan, anders word ‘t een beetje eng. Er waren namelijk 2 wijven (ja, zo noem ik ze, want dames kan je ze echt NIET noemen) die ruzie met elkaar liepen te maken en ‘t gebeurde naast ons en ik had echt zoiets van “THIS BITCH!”. Nee grapje. Ik had vooral zoiets van “o my god, duw die gek niet tegen mij aan!” en later liep een van die wijven kwaad weg en er ging een jongen achteraan en ze belandde bijna onder een bus. Het was bijna een aflevering uit The Bold And The Beautiful.

Ook zagen we een vrouw staan tussen de bosjes. “Wat staat ze daar nou te doen joh?” dachten we. We keken en we keken, maar we werden er niet wijzer van. Toen zagen we wat gerommel en bleek dat er nog een meisje in de bosjes zat. Gehurkt. Met dr broek omlaag. Lekker een kakske te doen. Ze dacht namelijk dat ze een hond was ofzo, mooie gek. JE GAAT TOCH NIET SCHIJTEN IN DE BOSJES MAN, DENK EENS NA!

Verder hebben we genoten van hapjes, drankjes, lekkere muziek, het mensen kijken en de sfeer. Het was een erg leuke dag. Deze ervaringen wilde ik echter wel effe met jullie delen, want euh ja. Daarom. Ik dacht, misschien kunnen jullie er wel om lachen.

798fea20b5a711e2adac22000a1fbe03_7

Hoe was jullie bevrijdingsdag?!