Frankieboy!

Ik heb een errug brede muzieksmaak. Dat komt ook vooral omdat teveel van hetzelfde me al snel gaat vervelen. Waar ik intens van kan genieten, zijn de platen die ook weleens ‘fout’ worden genoemd, zoals de dingen die je op ’t Foute Uur (iedere werkdag tussen 9 en 10 @ Q Music) hoort. Sommige dingen worden compleet onterecht tot de categorie ‘fout’ beoordeelt als je het mij vraagt, maar dat eventjes terzijde. Soms voelt het net alsof ik in het verkeerde tijdperk geboren ben. ‘Vroeger was alles beter’ zegt men toch altijd? Wat muziek betreft, denk ik dat soms wel. Er was toen geen vercrackte autotune (a.k.a Jaysoooon Deruuuuloooooow) en muziek had nog inhoud. Hiermee wil ik niet zeggen dat alle muziek van tegenwoordig géén inhoud heeft, maar af en toe komen alle platen over de ‘party’s in Sant Tropez/ Miami/ Ibiza’ en weet ik veel waar allemaal, wel m’n reet uit.

Nu ben ik he-le-maal NIET goed in genres herkennen. Ik neem aan dat het genre van de volgende artiest jazz/swing is? Tell me if I’m wrong. Maar over wie ga ik ’t hebben? Juist ja, over m’n homeboy, Frank Sinatra. Frankie Frankie Frankie toch. Briljante gozer. Werd door zijn mamskie uitgescheten op 12 december 1915 en overleed toen ik slechts 4 jaar was, namelijk op 14 mei 1998, twaalf dagen voordat ik 5 werd. Zingen, acteren, produceren; hij deed het allemaal. Over zijn acteerkunsten kan ik niet veel zeggen, maar zijn muziek? Me likeyyy! Die heerlijke, zwijmelachtige geluiden, och heerlijk! En het gebruik van de instrumenten op z’n platen, breng me weg. Ik hou dr van.

Nou heeft onze Frankieboy verschillende platen gemaakt die ons allen vast wel bekend in de oren zullen klinken. Dat maakt het voor mij, als echte Frank Sinatra fan, ook moeilijk om een nummer te kiezen. Maar na slapeloze nachten vol tranen van radeloosheid, peentjes zweten en stressen, ben ik er dan eindelijk uit. Het is my way geworden. Erg bekend nummertje van hem, met een erg mooie tekst. Ik laat jullie hierbij de live versie horen, zodat jullie even kunnen zien dat hij live net zo goed klonk als op de plaat.

And now, the end is near;
And so I face the final curtain.
My friend, I’ll say it clear,
I’ll state my case, of which I’m certain.

I’ve lived a life that’s full.
I’ve traveled each and ev’ry highway;
But more, much more than this,
I did it my way.

Regrets, I’ve had a few;
But then again, too few to mention.
I did what I had to do
And saw it through without exemption.

I planned each charted course;
Each careful step along the byway,
But more, much more than this,
I did it my way.

Yes, there were times, I’m sure you knew
When I bit off more than I could chew.
But through it all, when there was doubt,
I ate it up and spit it out.
I faced it all and I stood tall;
And did it my way.

I’ve loved, I’ve laughed and cried.
I’ve had my fill; my share of losing.
And now, as tears subside,
I find it all so amusing.

To think I did all that;
And may I say – not in a shy way,
“No, oh no not me,
I did it my way”.

For what is a man, what has he got?
If not himself, then he has naught.
To say the things he truly feels;
And not the words of one who kneels.
The record shows I took the blows –
And did it my way!

R.I.P. Frank Sinatra. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s