Vroegâh en nu.

Grappig hoe er in een paar jaar tijd, zoveel kan veranderen. Het lijkt nog de dag van gisteren, dat ik niet naar bed wilde als mama zei ik dat naar bed moest. Zo deed ik dan ook alles om tijd te rekken. Nu ben ik oud genoeg om zelf te bepalen wanneer ik naar bed ga, maar was dat niet zo, dan zou ik het niet eens meer in m’n hoofd halen om tijd te rekken. Ik ben blij als ik m’n kussen ruik!

Zo grappig dat ik op de basisschool een fanatieke leerling was en m’n huiswerk al af had op de dag dat ik de opdracht kreeg & dat ik nu voor de tweede keer in m’n examenjaar zit, omdat ik vorig jaar gezakt ben. Ik neem me nu altijd voor “ik ga dit doen, ik ga dat doen” en 9 van de 10 keer komt er niks van. Op de basisschool hoefde ik er niet over na te denken. Ik deed het gewoon.

Zo grappig dat ik als klein kind altijd maar groot wilde worden, zodat ik zelf kon bepalen wanneer ik naar bed ging, waar ik heen ging, wat ik deed en nog veel meer. Nu verlang ik naar de zorgeloze jaren van vroeger. Tegenstrijdig, niet?

Advertenties

Een gedachte over “Vroegâh en nu.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s