Baaldag.

Ik werd wakker. Ik wilde niet wakker worden. Alhoewel, ’t zou ook weer wat zijn als ik niet meer wakker werd hè. Wakker worden is eigenlijk een zegen. Ik bedoel meer te zeggen, dat ik gewoon nog wat langer wilde slapen. Dat kon niet. Ik moest naar m’n werk. Lopend. Want ’t zal eens niet zo zijn, Ellis dr fietsband was weer lek. Nou is ’t niet zo’n heel eindje lopen, ik was er zo, maar alsnog. Lekke banden zijn níét tof.

Ik was om 11 uur klaar met werken, had m’n werkkledij in m’n kluisje gepropt, winkel ingelopen om noodles te halen en liep weer naar huis. Thuis wilde ik lekker rustig m’n noodles opeten, maar onderweg naar huis belde m’n vriendinnetje me op om naar school te komen, want anders zat ze zo alleen in de kantine. Moest pas een uur later beginnen, maar voor Ilona kom ik wel wat eerder op school, want Ilona is een lieffie. Dag noodles, geen tijd voor jullie. Arme noodles. Ik naar huis, snel m’n tas gepakt, door lieve mama naar school gebracht. Bedacht me toen dat we nog een opdrachtje moesten maken, dus dat ook snel gedaan. Druk, druk, druk.

Vorige week was ik ziek en toen moesten we een opdracht voor Illustrator inleveren. Ik kon dat niet doen, want ik was ziek. Ik heb me netjes ziekgemeld. Vandaag was de eerste Illustrator-les sinds ik ziek was geweest, dus ik liep meteen naar de leraar toe met m’n opdracht in m’n hand. Maar ik kreeg een 1. Want ik was te laat. En ja, ik was ziek, maar dan had ik wel even een mailtje moeten sturen met waarom ik later was dan de deadline. Ik wist niet dat dat altijd moest, als je gewoon op ziek stond. Nou, dat is dus wel zo. Ik had net zo goed niet die opdracht kunnen maken. Zo moet ik ’t zien. Ellis over de zeik. Wat een feest.

De bel ging. Grapje, onze school heeft geen bel. Ik wil wel een bel. Maar goed, ik heb niks te willen. ’t Was tijd om weer naar huis te gaan. Ik moest lopen, met een zware tas. Nou is dat ook niet zo’n heel eind, maar m’n tas was zwaar. Het feit dat ik chagrijnig was door die 1 hielp ook niet echt mee. Blegh. Baal-moment.

Thuis. Noodles gemaakt. Dat was wel een hoogtepuntje. Eten is altijd een hoogtepuntje. Gulzig stuk vreten dat ik ben. Ik m’n noodles naar binnen gewerkt en naar boven gehuppelt (dit moet je niet al te letterlijk nemen) om huiswerk te maken. Uitgesteld. Begon veel te laat. Heb ’t nu wel af. Deadline gehaald. Joepie. Ben gebroken.

Genoten van m’n rampzalige verhaal? Ik niet.

Dit was ’t klaaguurtje van Ellis. Bedankt en tot de volgende keer!

Advertenties

2 gedachtes over “Baaldag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s