Het State Of Trance drama.

Dag mensjes!

Vandaag heb ik iets te klagen, dus als je daar niet tegen kan, adviseer ik je alvast om deze blog niet te lezen. Scheelt je weer tijd weet je, en tijd is geld. Grapje.

Anyway, zoals ik al vertelde in ’t blogje hiervoor, ging ik naar State Of Trance. Maandenlang keken we er naar uit. We zouden urenlang feesten op de lekkerste nummertjes. Ik zag Armin van Buuren een dag voor het grote feest nog bij De Wereld Draait Door en hij beloofde ons de allermooiste dingen: confetti, vuurwerk, lichtshows, noem het maar op. Die zijn er ook geweest, uiteraard, want hij beloofd die dingen niet zomaar. ’t Jammere is alleen dat wij hier niet van konden genieten.

Armin van Buuren draaide 3 sets. De eerste set was alleen voor de V.I.P. Ondanks dat Ibrahim, Noortje & ik natuurlijk ont-zet-tend belangrijk zijn, hadden wij deze kaartjes niet tot onze beschikking. De tweede en derde set die hij draaide, waren we wel van plan te bekijken. We hebben strict de tijd in de gaten gehouden, want we wilden het natuurlijk niet missen!

Bij z’n tweede set waren we op tijd (dachten we), maar toen het zo ver was en we ontdekten dat er een andere artiest werd aangekondigd, was ’t toch een beetje gek. Dit was natuurlijk onze eigen fout, want we stonden gewoon in de verkeerde zaal. Op ’t moment dat we dat ontdekten, hebben we ’t meteen op een rennen gezet richting de goede zaal. Eenmaal daar aangekomen bleek deze vol te zijn. Hoe dat kan? Geen idee. “Teveel mensen, misschien?” denken jullie dan en dat is hoogstwaarschijnlijk ook ’t geval geweest. Maar wat ik niet goed snap is dat als er een evenement is en je houdt rekening met weet ik veel hoeveel man, hoe kan het dan dat er een zaal vol is? Ik heb 50 euro betaald voor een kaartje en ik kon niet eens de artiest bekijken die ik wilde zien? Dat is toch belachelijk?!

Na Armin van Buuren zou Dash Berlin komen, dus we besloten om gewoon in de rij te blijven staan (ondanks dat we Armin niet meer zouden kunnen zien), in de hoop dat er veel mensen na Armin weg zouden gaan en we er alsnog bij konden. Nou, ook dit kon niet, want er was een hele toestand en de bewakers hadden ’t er maar moeilijk mee. Duidelijk tegen ons waren ze in ieder geval niet en ik vond dat persoonlijk nogal jammer.

Na twee teleurstellingen, gingen we alvast naar de volgende zaal. Ruim een uur van tevoren, voor Armin’s derde en laatste set. We dachten dat we dan sowieso wel een plekje zouden hebben. Guess what? Dat dachten we verkeerd! Ik was zó pissed. En nog steeds. Ik betaal 50 euro en ik ga naar een groot evenement. Dan verwacht ik dat ik de artiesten naar keuze kan bezoeken wanneer ik dat wil en wanneer zij aan ’t optreden zijn. Dat het vol was en het veilig moest zijn, daar kan ik me iets bij voorstellen. Toch is er dan iets fout gegaan in de organisatie, want blijkbaar waren er gewoon téveel mensen. Waren er niet teveel mensen, dan was dit niet zo gegaan.

Toen Armin’s laatste set bijna afgelopen was, hoorden we van een collega dat we er nu wel in konden. Dit betekende dat we hem maar 10 minuten hebben kunnen bewonderen.

State Of Trance organisatoren, jullie gaan nog van me horen!

Hey, dat rijmt.

Kijk, het is Ellis in pyjama. Sexy, niet?

P.s. Verder wil ik zeggen dat het wel een tof evenement is. De andere DJ’s draaiden allemaal toppie en ik heb heerlijk gedanst. Toch zorgde dit akkefietje er wel voor dat een groot deel van de avond verpest was en daarom dit blogje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s