Een avondje in Haarzuilens.

Dag kinders!

MEDEDELING: JE MOET OP DE FOTO KLIKKEN, WIL JE HEM GROTER ZIEN!

Donderdag was het weer tijd voor een spontane actie, dus ik vroeg aan m’n grote vriend Rogier wat zijn plannen voor die avond waren. Hij had geen plannen. Ik ook niet. Je raad het al. FEEST! Rogier at alleen die avond, dus dat was de perfecte gelegenheid om hem mee te helpen met het verzorgen van het avondeten. Lekker dat ’t was joh!

TAGLIATELLE OM NOM NOM!

.. maar zoals je al ziet, er ontbreekt wat. Zie je het niet? Zie je het écht niet? Come on, denk effetjes goed na.. Nee? Nog steeds niet? Beetje teleurstellend dit hoor, jongens. THE CHEESE, DUH!

WITH CHEESE OM NOM NOM!Misschien denken sommige van jullie dat m’n ogen uit m’n kassen zijn gevallen. Jullie vragen je vast af waarom ik maar de helft van het kommetje heb gefotografeerd. Dat zal ik jullie eens vertellen: de andere helft zat onder de schimmel. Grapje! Ik vond het er gewoon wel leuk uitzien. Experimenteren, noemen we dat. Het was echt een feestmaal, dat kan ik jullie wel vertellen. Niet alleen was het eten leuk, maar ook het hondje van Rogier is heel leuk. Aanschouw: Tess!

Tess aw koedieee

Wat een dotje hè? Jaaaaa, een schatje is het. Ik ben sowieso gek op honden, maar daar gaan we het nu niet over hebben. Rogier woont in een mooie buurt en heeft lekker veel groen om z’n huis heen. Ik ben veel aan ’t experimenteren met m’n schatje (Canon 600D) en daarom ben ik even z’n voortuin in gelopen. Daar schoot ik een fotootje van dit schattige bloemetje.

Bloempje!

Toen Rogier deze foto zag, vertelde hij me dat hij het maar een vies bloempje vond. Later, toen ik de foto’s aan la mama liet zien, vertelde zij mij juist dat ze dit zo’n mooie foto vond. Dus bij deze: een bloemetje voor mama. Love you mom! En op de een of andere manier vond ik de volgende foto ook wel iets hebben:

Steentjes.

Daarna zijn we het bos in gegaan. Dat was allemaal nog een beetje eng, vond ik dan. Rogier daarentegen, is een echte daredevil. Mij niet gezien. Weten dat er een boswachter was waar we gezeik mee konden krijgen, dat vond ik helemaal niks. Het feit dat ik vrij weinig kon zien, vond ik ook wel tamelijk irritant. Anyway, hier is een foto van een lantaarnpaal en ik vind hem echt gruwelijk:

LANTAARNPAAL JONGE!

Nogmaals: fucking vet. De volgende foto vind ik ook tof. Het pad loopt de hoek om en je hebt geen idee wat je aan zal treffen. Dat geeft de foto een mysterieus tintje. Wat ik ook mooi vind, is dat het licht van de schijnende lantaarnpaal ook zo opvalt.

Kiek 'em shinen!

De volgende foto is nog mysterieuzer. Als je hier langs loopt, kom je in puur zwart terecht. Wat zou er te vinden zijn? Misschien zijn er zombies.. misschien liggen er lijken.. of koeienkak. Er zal vast niks bijzonders liggen. Haarzuilens is een fijn, schattig dorpje. Als je deze achtergrondinformatie niet van mij had gekregen, had de foto mysterieuzer gebleven, maar goed. Komt ‘ie!

Het pad naar.... ?!?!?!?!

Kijk, DIT pad gaat pas richting duisternis. Alleen en enkel zwart. Poepen jullie al in jullie broekjes of ruik ik wat anders?

Het pad naar de duisternis.

Dit waren nog de makkelijkere foto’s, omdat we hier nog vergezeld werden door lantaarnpalen. Eenmaal verderop was dit niet meer zo. De sluitertijd van de camera moest dus eventjes flink aangepast worden. Zo gezegd, zo gedaan. Vervolgens moesten we proberen zo min mogelijk te bewegen tijdens het schieten van de foto’s, want ik was met m’n stomme kop m’n statief vergeten. JA, ik baalde. Hier lag ik op een bruggetje, in ’t pikkedonker. Wat een opgave.

Reflectie in 't water.

Dit was trouwens het bruggetje waar ik op lag. Er zit een schattig huisje/hutje omheen. Ik heb op de grond gelegen, rechtop gezeten en zelfs Rogier als statief gebruikt, maar helaas mocht het niet baten. Een echt statief had waarschijnlijk voor een véél beter resultaat gezorgd, dus die vergeet ik de volgende keer niet meer. Voor nu, was dit het beste wat ik ervan kon maken:

Hutbruggetje-achtig-iets.

Het ziet er uit alsof het gewoon licht is en ik gewoon een hele vage camera heb. HELLO, HET IS EEN CANON 600D, DUS NEE, DAT IS NIET HET GEVAL! Na dat punt gemaakt te hebben, krijg je dus dit soort effecten met nachtfotografie. Voor mij is dit ook nog allemaal nieuw, hoor. Zoals jullie zien, moet ik nog veel oefenen. Vooral m’n statief moet ik niet meer vergeten. Sjonge, ik baal er nog steeds van dat ik die vergeten was. Wat wél leuk was, is dat ik een eindje verderop een kasteel tegenkwam!

ARE WE IN DISNEY-WORLD RIGHT NOW?!

En dat waren al m’n fotootjes al weer voor deze keer! Zoals jullie zien, moet ik nog veel oefenen. Oefening baart kunst, zegt men altijd. Het is waar, hoor. Het is leuk om met de tijd nieuwe dingen te ontdekken en vooruitgang bij jezelf te zien. Ik ben er nog lang niet, maar ben bereid om nog veel meer plekken te bezoeken en technieken te ontdekken om vettere foto’s te schieten. Ik hou jullie op de hoogte!

Dikke kus,
Ellis❤

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s