December.

Dag dropjes!

December is weer begonnen. Ik vind het maar raar. Het is alweer de laatste maand van het jaar. Over een paar dagen gaat Sinterklaas met z’n bootje alweer naar huis en worden de huizen versierd voor de komst van onze Kerstman. Waarom wordt het huis eigenlijk nooit versierd voor de Goedheiligman? Dat is toch apart?

December is een maand waarin ik ga nadenken. Het is niet zo dat ik in de maanden ervoor nooit heb gedacht, hoor. Gelukkig hebben m’n hersenen niet 11 maanden op mute gestaan. Het is voor mij altijd gewoon zo gek om weer te moeten denken dat er alweer een jaar voorbij is. Het lijkt ieder jaar sneller te gaan. ’t Is net alsof ik vorige maand de kerstboom pas buiten heb gezet en nu moeten we hem alweer bijna optuigen. Time flies when you’re having fun!

December zorgt ervoor dat ik ga denken aan het afgelopen jaar. Alle ups en alle downs. Heb ik alle goede voornemens volbracht? Ha, grapje, ik doe niet aan goede voornemens. Als je iets wil laten lukken, heb je daar elke nieuwe dag voor, niet alleen 1 januari.

December maakt mij ook emotioneel. Het is een maand die in ’t teken staat van de liefde, van familie en van vrienden. Natuurlijk zou dat de rest van het jaar ook gewoon moeten, maar door kerst en door oud en nieuw staan de mensen er toch altijd wat meer bij stil. Gek, maar toch is het zo.

Voor mij zit er toch altijd een vreemde nasmaak aan deze maand, omdat het de zoveelste jaarafsluiting is zonder mijn vader. Op het moment dat de klok twaalf uur slaat en de eerste tellen van het nieuwe jaar beginnen, springen de tranen me in de ogen. Even later gaat het wel weer, want ik weet altijd m’n tranen weer in te slikken, maar toch is het elk jaar weer een vreemd gevoel.

Hij hoort er gewoon bij, denk ik  dan. Later besef ik me dan weer dat het ‘nou eenmaal niet anders is’ en dat ik het ‘gewoon moet accepteren’. Het blijft moeilijk. De tranen blijven dan achter in de traanbuisjes liggen, maar er hoeft maar met de vingers geknipt te worden en ze springen eruit.

Hoe overdreven het misschien ook klinkt, altijd wanneer het vuurwerk in de lucht aan het stralen is, kijk ik vol passie naar boven en denk ik aan m’n vader. Vroeger heeft m’n vader me ook eens meegenomen om vuurwerk te gaan kijken. “Het is niet eens oud & nieuw, hoe kan dit?” dacht de kleine Ellis. Ik denk er altijd weer aan terug, met een kleine glimlach op m’n gezicht.

December laat me altijd aan m’n vader denken, maar januari tot en met november denk ik ook aan hem hoor. Elke dag denk ik aan hem. Elke dag is hij bij me.

En als het aan mij lag was er elke avond vuurwerk,
zodat ik het kon bewonderen,
met m’n vader’s hand op m’n schouder.

Fijne december allemaal lieverds, ik hoop dat jullie het jaar goed afsluiten met jullie geliefden en ik gun jullie al het beste alvast voor 2014 (en natuurlijk ook het laatste maandje van 2013)!

Dikke kus,
Ellis ❤

Advertenties

2 gedachtes over “December.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s