Die akelige, aparte maand.

Daar zit ik dan, in kleermakerszit, op m’n stoel met m’n laptop op m’n schoot. Ik voelde al een knoop in m’n maag toen la mama de deur achter zich dicht trok. Ik had gewoon mee moeten gaan. Even lekker ergens heen. Toch hield iets me tegen. Wat dat was, weet ik nog steeds niet. Misschien moest ik eventjes alleen zijn. Daar ben ik normaal niet zo’n grote fan van, maar wellicht was het vanavond even nodig.

Het geluid van de tv heb ik uitgezet. In muziek had ik geen zin. Complete stilte en rust om me heen, maar van binnen gebeurd het tegenovergestelde. De ene gedachte na de andere spookt door m’n hoofd. Morgen begint maart. De maand waarin de zomertijd begint. De maand waarin het weer wat warmer wordt en we de winter gedag kunnen zeggen. Dat is een heel fijn vooruitzicht, begrijp me niet verkeerd.

Toch is deze maand ook wat anders. In deze maand, in het jaar 2003, was ik 9 lentes jong. Ik zat in groep 5. Een echte spring in ’t veld. Geen zorgen, nooit. Want er was niks om me zorgen om te maken. Dat is in deze maand flink verandert, want in deze maand kreeg ik het verschrikkelijke nieuws dat ik mijn vader gedag moest zeggen, omdat hij zijn laatste adem uit zou blazen. Ellis, dat meisje van 9, stond op het punt om haar vader te verliezen. Vanaf dat moment werd alles anders.

Tijdens iedere jaarwisseling voelt het weer apart. Wéér een nieuw jaar dat we inluiden zonder de aanwezigheid van m’n vader. In ons hart is hij bij ons natuurlijk, maar het is niet hetzelfde. En dat zal het helaas ook nooit meer zijn. De aanloop naar maart voelt voor ons allen toch ieder jaar weer apart. Huilbuien die uit het niets komen, zitten me nog regelmatig dwars. Er hoeft dan maar een kleine gedachte in m’n hoofd te komen en het is gebeurd. Gelukkig heb ik lieve mensen om me heen die me altijd helpen.

Ik moet zeggen dat het dit jaar heel goed ging, voor mijn doen. Toch voelt het vanavond als een klap in het gezicht. Morgen begint die gekke maand weer. Die maand waarin het 11 jaar geleden, zo vreselijk is afgelopen. Het jaar waarin ik afscheid moest nemen van een van de meest belangrijke personen in mijn leven: mijn allerliefste papa.

Ik heb al talloze blogs geschreven over mijn vader. Het is voor mij geen taboe om over hem te praten. Toch is het voor mij heel eng om toe te geven dat het niet altijd zo goed met me gaat. Nu ik dit type, staan de tranen me in de ogen. M’n neus is een groot snotfestijn geworden. En ik ben bang om dit online te gooien, maar ik doe het toch. Omdat iets eng is, betekend het niet dat we het maar niet hoeven te doen.

De gedachte dat mijn vader al bijna 11 jaar weg is.. ik kan het niet bevatten. Het voelt nog als de dag van gisteren. Ik weet nog heel goed hoe alles die dag ging, wat er door me heen ging, als klein 9-jarig meisje. Een pijn die ik nog nooit eerder gevoeld had, raasde door m’n lichaam heen. Het enige wat ik nog tegen m’n vader heb kunnen zeggen, was “papa, ik hou van je”. Nog altijd heb ik het gevoel dat ik hem nog zoveel meer had kunnen zeggen. Maar wat moest ik? Ik was 9. Wat zeg je tegen je vader als je weet dat hij er de volgende dag niet meer zal zijn? Wat doe je dan?

Dan komt het proces van rouwen. Ik herinner me nog de telefoontjes die m’n moeder moest plegen. De pijn van m’n zus en m’n moeder, die ik nog regelmatig voel. Al doen ook zij vaak alsof alles wel prima gaat. Mij hou je niet voor de gek. Vaak voel ik mij machteloos, vooral wanneer de tranen bij hen vloeien. Graag zou ik al hun pijn wegnemen, wegknuffelen, wegkussen. Graag zou ik hun tranen nooit meer terug zien komen. Graag zou ik ineens wakker geschud willen worden en horen dat het een nachtmerrie was. Maar dat is het niet. Dit is de realiteit.

Altijd hoop ik nog dat hij ineens voor de deur zal staan. In een chic pak, want daar hield hij van. Stiekem hoop ik nog dat ik dan de gang door mag rennen, de deur open kan gooien en hem in de armen kan vliegen. Verlangen doe ik naar het moment dat ik hem weer zal zien.

Ik weet niet wanneer dat is, maar vroeg of laat, zal het gebeuren.

2 gedachtes over “Die akelige, aparte maand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s