Is het echt zo erg?

Ziek zijn is stom. Ik denk dat niemand het leuk vind om ziek te zijn. Altijd wanneer ik een griepje te pakken heb, kwijn ik weg in zelfmedelijden. Ik verlang naar het moment dat ik weer beter ben en weer lekker aan de slag kan. Ziek zijn kan me ook gestresst maken, omdat ik bang ben dat ik teveel mis. Stressen heeft niet echt zin (ik denk dat het er alleen maar erger op maakt zelfs) maar ik kan het niet helpen. Ik haat het gewoon.

Ziek zijn beangstigt mij. Een griepje? Ja, het beangstigt me, ookal is het ‘maar’ een griepje. Ik ben bijvoorbeeld bang dat ik moet kotsen. Ik heb al jaren niet gekotst. Ik herinner me nog wel hoe smerig ik me voelde als kind wanneer ik moest overgeven. Verschrikkelijk vond ik dat.

In 2010 moesten mijn keelamandelen verwijderd worden, nadat ik een abces in mijn keel had laten wegsnijden. Ik was blij dat ze eruit gingen, want een abces wilde ik zeker geen tweede keer. Ik moest een nachtje in het ziekenhuis blijven en mijn zus was zo lief om een nachtje bij me te blijven. 17 jaar was ik (oud genoeg om een nachtje alleen te blijven), maar ik was blij dat ik niet alleen was.

De volgende ochtend werd ik wakker en voelde ik me ellendig. Ik wist dat ik een paar dagen zou moeten leven met pijntjes en alleen maar raketjes zou mogen eten. Dat klinkt overigens leuker dan het lijkt. Ik heb na die herstelweken langer dan een jaar geen raketjes meer gegeten. Ik zag er tegenop. Ik wilde gewoon weer beter zijn.

Nadat we onze spulletjes hadden gepakt, kwam mijn moeder ons ophalen met de auto. Zwakjes liep ik naar buiten en ik kwam een familielid tegen. Zij had kanker. Dat was een klap in mijn gezicht. Ik voelde me ellendig door een keelamandeltje dat eruit gehaald was. Binnen ongeveer 10 dagen zou dat over zijn. Zij had een hele andere periode in het vooruitzicht. Ik voelde me schuldig.

Wat is nou het moraal van het verhaal? ‘Het kan altijd erger’ is niet echt het juiste gezegde. Ik denk dat het altijd wel erger kan, als je het maar met de juiste persoon vergelijkt. Wat je eerder aan jezelf zou kunnen vragen, is “Is het echt zo erg?” We klagen vaak over dingen die helemaal geen ramp zijn. Want wat is nou een griepje? Je voelt je drie/vier dagen niet zo lekker, maar je hebt ook geen verplichtingen. Een griepje, daar kom je wel weer overheen. En zo kan ik nog veel meer voorbeelden opnoemen. Veel van ons stressen teveel. En dáár kun je ook ziek van worden.

Note to self: Don’t worry too much.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s