Dagboek van een amateur #1

Donderdag 16 juni ’16
Okay. Ik ben dit al zolang aan het uitstellen. De verhaallijnen dwalen kris kras door elkaar, door mijn hoofd. Waarom stel ik dit uit? Waarom ben ik zo bang? Ik snap mezelf niet. Ik ben de enige die mezelf tegen houdt. Doe niet zo achterlijk, Ellis! Begin gewoon. Je wil dit. Je kan dit. Toch zit ik nu met hartkloppingen achter mijn laptop. Achter deze schijtlaptop die klinkt alsof ‘ie elk moment kan opstijgen. I really need a new one. Maar ach, hier staat in ieder geval Word op. Zal ik dan maar beginnen?

Weet je wat het is? Ik ben gewoon bang dat het allemaal in mijn hoofd veel beter klinkt. Dat ik het uiteindelijk ga schrijven en dat het gewoon dikke stront door een trechter blijkt te zijn. Je hebt toch wel vaker van die grootse ideeën, bijvoorbeeld als je niet kan slapen. Dan denk je van: “Fuck yeah, morgen ga ik ervoor!” en vervolgens word je de volgende dag vol schaamte wakker. Dat is het gevoel wat ik nu ongeveer heb.

Eindstand: ik heb niet geschreven. In mijn mobiel stonden allerlei notities van verhalen. Deze heb ik allemaal in een boekje geschreven voor het geval mijn telefoon eerdaags crasht. Het kan niet lang meer duren. Dit zorgt wel voor wat meer rust in mijn hoofd. Ik heb de beginselen op papier staan. Binnenkort maar eens gaan kiezen aan wélk verhaal ik dan ein-de-lijk ga beginnen!

Zondag 17 juli ’16
Een maand, nieuwe baan, een diploma, een vakantie en een hoop twijfels later, zit ik er weer. Word is geopend. Ik zit achter de laptop van mijn vriend, want de mijne is langzaam aan het sterven. Ik zal je missen, al klonk je als een vliegtuig. Mijn laptop had de nare gewoonte om als hij aanstond, continu te blazen. “Ga je zo opstijgen?” was wat ik regelmatig hoorde. Binnenkort is dat verleden tijd. Al is het lastig om een nieuwe laptop uit te zoeken. Ben altijd bang dat ik een miskoop doe.

Anyway, back to the point: SCHRIJVEN! Een uur geleden dacht ik “Now is the time Ellis, je kan het niet meer uitstellen.” 5 minuten later startte ik de laptop op, maar nu heb ik nog steeds geen woord op (spreekwoordelijk) papier. Kom op, get shit done!

Okay. Holy shit. Holy crap. Holy shit crap. IK HEB ZOJUIST MIJN EERSTE HOOFDSTUK GESCHREVEN! Jullie hebben geen idee wat voor voldaan gevoel ik hiervan krijg. Damn. Dit voelt fantastisch!

Dinsdag 19 juli ’16
Ik heb eigenlijk al een team van proeflezers. Mijn slachtoffers zijn Quinty, Eric & Stijn. Stijn is niet eens een lezer, dus dat hij dit voor mij wil doen, vind ik lief. Op mijn eerste hoofdstuk heb ik al de nodige feedback gehad die ik kan gaan verwerken. Ben ik blij mee. Heb ik wat aan. Vooral Stijn had véél feedback, goede ook!

Het idee dat ik daadwerkelijk begonnen ben met schrijven, doet me echt goed. Ik ben trots op mezelf. Het is nu te warm om te schrijven. Ik ga zo weer lekker naar buiten om Pokémon GO te spelen. Ciao!

Zaterdag 30 juli ’16
Deze posts zijn confronterend. Wat heb ik al lang niet meer geschreven. Ik vergeet er soms tijd voor te maken. Stom is dat, hè? Mijn eigen laptop is op het moment kapoetskie. Nu zit ik op Stijn’s kamer. Lekker je vriendje’s laptop stelen. Altijd handig.

Thuis ligt mijn USBtje, met het begin van hoofdstuk 2. Om nou op en neer te reizen voor dat stukje, nah. Ik ga gewoon opnieuw beginnen aan hoofdstuk 2 en dan kijk ik wel of ik ze ga combineren.

Dus Stijn komt net terug van z’n voetbaltraining en schuift zo een broodje carpaccio onder m’n neus. Ik hou echt van die jongen. Dat ik net het brood van 5 dagen oud heb moeten weggooien omdat zijn ouders niet thuis zijn en  de jongens in dit huis boodschappen vaak vergeten, laat ik even achterwege. En het feit dat dit mijn ontbijt is, om 3 uur. Slecht. Foei! Na m’n heb ik m’n 2e hoofdstuk uitgeschreven.

Het is avond. Ik heb het oude gedeelte van hoofdstuk 2 toegevoegd aan het nieuwe hoofdstuk 2. Vanavond heb ik even op YouNow een stream gedaan. Er was een bescheiden groep van 7 kijkers. Ze wilden dat ik wat voorlas, nadat ik vertelde dat ik aan het schrijven was. Ik vond het doodeng, maar ik heb ze hoofdstuk 1 voorgelezen en ze waren super enthousiast! Was echt leuk om te horen.

Nu zit ik een beetje met een dilemma. Het laatste stuk van hoofdstuk 2 voelt alsof het pas láter in het verhaal moet komen. Het gaat anders allemaal wat te snel. Ik heb de mogelijkheden tijdens het schrijven van een verhaal zó onderschat. Er zijn zoveel keuzes om te maken. Je hebt alle vrijheid, want het is jóúw verhaal. Dit voelt episch!

Een gedachte over “Dagboek van een amateur #1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s