Altijd ben jij er.

De tekst stond op het beeldscherm voordat ik het door had. Soms begin ik met schrijven omdat ik die drang voel en schrik ik van het eindresultaat. Dat was deze keer ook het geval. Ik zat op je kamer, maar jij was weg. Jouw veilige armen waren er niet om mij te omhelzen. Dat vond ik niet erg. Het is ook weleens goed om alleen te zijn. Vooral voor mij. Ik heb er nogal een handje van om weg te rennen. Ontkennend dat er iets is. Het werd tijd dat ik eens eerlijk met mezelf was. Het was eventjes teveel.

Ik voelde me schuldig. Het was de bedoeling dat ik tijdens je training nog even zou editten en dat ik bij jouw thuiskomst, weg zou zijn. Je had afgesproken met je vrienden om een avondje te gamen. Uiteindelijk ging het niet door, maar dit kwam (gelukkig) niet door mij. Ergens kwam het me wel goed uit. Ik had behoefte aan een goede knuffel en iemand bij wie ik mijn verhaal kwijt kon. Toch voelde ik me lullig. Altijd voel ik me lullig op momenten als deze. Als ik voor de zoveelste keer weer met mijn jankverhaal bij je aankom.

Ik weet dat het niet zo zou moeten voelen. Dat gevoel geef je me ook helemaal niet. Het zit tussen mijn oren. Het is nogal dubbel. Aan de ene kant schrijf ik wel blogs over mijn vader, maar aan de andere kant voel ik me bezwaard om met iemand erover te praten. Dat is gek, toch? Ik ben ook wel een beetje gek. Dat ben je inmiddels wel van me gewend.

Je kwam met je vrolijke gezichtje de kamer binnen. Ik merkte aan alles dat je je best deed om me wat op te vrolijken. Ik probeerde er niet over te praten, omdat ik niet wilde huilen. Waarom ik altijd zo probeer te vechten tegen die tranen, weet ik niet. Het is juist beter om ze even te laten gaan. Toen je me een knuffel gaf, deed ik dat dan ook maar. Wat ben ik op zulke momenten blij dat jij er dan bent om me wat warmte te geven. Je hoeft dan niet eens wat te zeggen. Luisteren en er uberhaupt zijn, dat is genoeg.

En je bent er altijd. Al-tijd. Ik kan altijd op je rekenen. Ik bedank je niet vaak genoeg voor alle dingen die je voor me doet. Voor het feit dat je dag en nacht voor me klaar staat. Voor alle knuffels, alle kusjes, alle warmte. Voor al die keren dat je me een lach op mijn gezicht bezorgde en voor al die keren dat je mijn tranen droogde. Ik krijg nu een klein traantje in m’n oog terwijl ik dit schrijf joh! Maar die droog ik zelf wel.

Ik hou van jou satje, je bent de allerbeste.

13912681_10210420111678839_3208163677765699140_n

Een gedachte over “Altijd ben jij er.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s