Vertel me drie dingen.

Processed with VSCO with hb2 preset

Ongeveer een week geleden kreeg ik een mailtje van Ellis. Zij werkt voor Uitgeverij De Fontein. In eerste instantie dacht ik “Hey naamgenoot!” maar toen ik het mailtje opende, werd ik nóg vrolijker. Zij vroeg mij of ik ‘Vertel me drie dingen‘ van Julie Buxbaum al had gelezen, want anders kon ze hem wel naar me opsturen. Na veel goede verhalen over dit boek gehoord te hebben, zei ik natuurlijk ja en twee dagen had ik het boek in m’n handen!

Het gevaar aan populaire boeken is dat je er zóveel van verwacht, dat het vaak alleen maar tegen kan vallen. Gelukkig was dat met dit boek totaal NIET het geval. Zoals ik al zei op GoodReads, het leest als een tiet! Is that a thing? I just made it a thing. In drie dagen had ik het boek uit.

Het boek gaat over Jessie. Haar moeder is overleden en haar vader is getrouwd met een andere vrouw. Een hele rijke vrouw, genaamd Rachel, waar ze bij intrekken in Californië. Ze gaat naar een nieuwe school vol rijkeluiskinders en ze vind het moeilijk om haar draai te vinden, tot ze ineens een mailtje ontvangt van Iemand Niemand. Hij probeert haar wegwijs te maken op Wood Valley en langzaamaan krijgen ze gevoelens voor elkaar. Maar hoe kun je nou verliefd worden op iemand die je nog nooit gezien hebt?

Het boek is op grappig, maar ook ontroerend. Het verlies van een dierbare word op een hele herkenbare manier beschreven. Doordat ik zelf mijn vader op vroege leeftijd ben verloren, kon ik mij goed in Jessie verplaatsen. Het was bijna eng hoe herkenbaar haar gevoelens van rouw soms waren.

Vertel Me Drie Dingen is een lief, ontroerend verhaal, wat ik zeker aanraad. Het is totaal geen cliché liefdesverhaal, wat alleen maar gaat over koetjes en kalfjes. Het is verrassend tot het einde. Ik heb ervan genoten!

Advertenties

Everything, everything.

Processed with VSCO with a5 preset

Dit is het debuut van Nicola Yoon en wát voor een. Ik was al verliefd op het boek voordat ik wist waar het overging. Dit kwam natuurlijk door de prachtige kaft. Ze zeggen altijd “Don’t judge a book by its cover” maar deze cover is gewoon te mooi.

Toen ik de achterkant las, was ik nog nieuwsgieriger dan ervoor. Maddy is de hoofdpersoon en zij is allergisch voor de wereld. Olly is haar buurjongen en zal er alles aandoen om haar te bereiken. Ja, daar worden jullie ook nieuwsgierig van, toch? Wanneer je dit boek leest, zul je verliefd worden op de personages. Door de manier waarop het verhaal geschreven is, leef je helemaal met ze mee. Zelf ben ik stiekem een beetje verliefd geworden op Olly. Hij is zo lief voor Maddy, ik houd ervan.

Het hele boek gaat in principe maar over 2 mensen: Maddy en Olly. Je hoort een klein beetje over Maddy’s moeder en Carla (Maddy’s verzorgster), maar dit zijn de mensen waarmee je het moet doen. Ondanks dat het verhaal zich eigenlijk maar afspeelt tussen 2 mensen, is het toch zó interessant om te lezen. Beide karakters hebben een aparte thuissituatie, waarover je alles te weten zult komen.

In het boek staan ook de IM-gesprekken tussen Maddy en Olly, de mailtjes, tekeningen, noem het maar op. Er is veel variatie in het boek waardoor het nóg makkelijker te lezen is. Leuk feitje: Nicola’s man heeft alle illustraties in het boek gemaakt!

Ik raad jullie echt aan om dit boek te lezen. Ik ben er helemaal verliefd op geworden en ga hem zeker een tweede keer lezen in de toekomst. Dit prachtige verhaal heb ik 5 sterren gegeven op GoodReads. Het verhaal heb ik in ’t Engels gelezen, maar mocht jij hem nou in ’t Nederlands willen lezen, dan moet je op zoek gaan naar ‘Alles wat je lief is‘. Koop het boek. Geloof me, je zult er geen spijt van krijgen!

Uitstelgedrag

De titel zegt het al: uitstelgedrag. Ik denk dat iedereen er weleens last van heeft. Soms heb je gewoon even geen zin in je huiswerk. Soms heb je even geen zin om je administratie te doen. Dan ga je lekker een serie kijken of een boek lezen, terwijl ergens in je achterhoofd een stem gilt: “JE MOET AAN HET WERK!” Toch begin je er dan niet aan. Ik weet niet wat dat is en waarom we het doen.

Echter til ik het uitstelgedrag tot een heel nieuw niveau. Zelfs dingen die ik graag wil maken, stel ik uit. Dit is iets wat niet veel mensen van mij weten, maar ik zou heel graag verhalen willen schrijven, die hopelijk ooit goed genoeg zijn om gepubliceerd te worden als boeken. Ik heb veel ideeën, maar geen idee waar ik moet beginnen. Een begin máken zou een goede zijn, maar dat doe ik dus niet.

Ik ben een beetje bang. Wat nou als het een boutverhaal word? En ik ben ook te ongeduldig soms. Als het dan even niet lukt, ben ik meteen bang dat het me nooit gaat lukken. Dat is toch stom? Ik weet niet of dit herkenbaar is voor meerderen. Het gaat toch juist om het leerproces? Ik denk niet dat andere auteurs al hun boeken in een keer geschreven hebben.

Waar die onzekerheid dan vandaan komt? Ik heb geen flauw idee. Er is niemand die ik een dienst moet bewijzen. Of heb ik het gevoel dat ik mezelf een dienst moet bewijzen? Waarom denk ik overal altijd teveel over na?

Het grappige is wel dat ik deze blog een dag van tevoren al klaar heb staan. Stel ik een keer níét wat uit.

Note to self: just do it!

Duizend stukjes van jou.

Processed with VSCO with a5 preset

Omg, dit is m’n eerste boeken recensie! Ik vind het spannend.

Hierboven zie je de prachtige kaft van ‘Duizend stukjes van jou‘ geschreven door Claudia Gray. Het is de Nederlandse vertaling van ‘A thousand pieces of you‘. Claudia Gray is een pseudoniem, omdat ze het tof vond om een eigen naam voor zichzelf te kiezen. Zo, hebben jullie weer wat ontdekt vandaag!

That being said, over naar de orde van de dag: hoe heb ik het boek ervaren als lezer?

Ik moet zeggen dat ik nog niet helemaal thuis ben in het sci-fi wereldje. Eerder heb ik alleen de ‘Touching Juliette‘-serie van Tahereh Mafi gelezen, maar that’s it. Ik vond het lastig om in dit verhaal te komen. Ik ben altijd een beetje traag van begrip als het gaat om sci-fi. Meerdere malen heb ik gedacht ‘Zal ik het boek gewoon weg leggen? Misschien is het gewoon niks voor mij.’ maar iets bleef mijn nieuwsgierigheid wekken.

De hoofdpersoon in het verhaal is Marguerite Caine. Haar ouders zijn de uitvinders van de Vuurvogel. Dit is een apparaatje waarmee je tussen verschillende dimensies kunt reizen. Je kan het lichaam van je andere ik in een parallel universum overnemen. Ja, klinkt heavy hè? Vond ik ook! Als lezer reis je mee door verschillende tijdperiodes en het contrast tussen de verschillende dimensies is super goed beschrijven, waardoor je het echt voor je gaat zien.

Naarmate ik eindelijk in het verhaal kwam, werd het toffer en toffer. Je leert de personages beter kennen. Je begrijpt een beetje beter wat er nou gebeurd is. Je ontdekt wie er een oogje heeft op wie. Het is een spannend, onvoorspelbaar verhaal.

Ik vind het lastig om een recensie te schrijven, omdat ik absoluut géén spoilers wil geven! Wat ik wel kan vertellen is dat het een heel tof, uniek verhaal is. Claudia heeft dit boek op een prachtige manier geschreven en het leest als een trein. Nu geduldig wachten op de vertaling van deel 2, die in augustus uitkomt!

Omdat ik na een aantal bladzijden twijfelen tóch echt in het verhaal kwam en ervan ging houden, heb ik dit verhaal vier sterren gegeven op GoodReads.

Ik wil vaker schrijven én video’s gaan maken over boeken. Als jullie mijn eerste #Elleest video willen zien, kijk dan hieronder!