Vertel me drie dingen.

Processed with VSCO with hb2 preset

Ongeveer een week geleden kreeg ik een mailtje van Ellis. Zij werkt voor Uitgeverij De Fontein. In eerste instantie dacht ik “Hey naamgenoot!” maar toen ik het mailtje opende, werd ik nóg vrolijker. Zij vroeg mij of ik ‘Vertel me drie dingen‘ van Julie Buxbaum al had gelezen, want anders kon ze hem wel naar me opsturen. Na veel goede verhalen over dit boek gehoord te hebben, zei ik natuurlijk ja en twee dagen had ik het boek in m’n handen!

Het gevaar aan populaire boeken is dat je er zóveel van verwacht, dat het vaak alleen maar tegen kan vallen. Gelukkig was dat met dit boek totaal NIET het geval. Zoals ik al zei op GoodReads, het leest als een tiet! Is that a thing? I just made it a thing. In drie dagen had ik het boek uit.

Het boek gaat over Jessie. Haar moeder is overleden en haar vader is getrouwd met een andere vrouw. Een hele rijke vrouw, genaamd Rachel, waar ze bij intrekken in Californië. Ze gaat naar een nieuwe school vol rijkeluiskinders en ze vind het moeilijk om haar draai te vinden, tot ze ineens een mailtje ontvangt van Iemand Niemand. Hij probeert haar wegwijs te maken op Wood Valley en langzaamaan krijgen ze gevoelens voor elkaar. Maar hoe kun je nou verliefd worden op iemand die je nog nooit gezien hebt?

Het boek is op grappig, maar ook ontroerend. Het verlies van een dierbare word op een hele herkenbare manier beschreven. Doordat ik zelf mijn vader op vroege leeftijd ben verloren, kon ik mij goed in Jessie verplaatsen. Het was bijna eng hoe herkenbaar haar gevoelens van rouw soms waren.

Vertel Me Drie Dingen is een lief, ontroerend verhaal, wat ik zeker aanraad. Het is totaal geen cliché liefdesverhaal, wat alleen maar gaat over koetjes en kalfjes. Het is verrassend tot het einde. Ik heb ervan genoten!

Waarom ik een slechte blogger was.

Dag lieverds!

Zoals de meesten van jullie wel weten is bloggen al tijden iets waar ik moeite mee heb. Ik schrijf al jaren over van alles: hoe ik me voel, wat ik mee maak, wat ik leuk vind, noem het maar op. Helaas is heel veel daarvan nooit online gekomen. In 2012 ging het bloggen mij goed af. Ik schreef regelmatig. Het maakte me niet zoveel uit wat anderen ervan vonden, zolang ik het zelf maar leuk vond om te doen. Dat is uiteindelijk ook waar het om gaat: doen wat je leuk vind. “Vind je schrijven dan niet leuk meer?” hoor ik jullie nu denken, doordat ik zo weinig blog. Dat is echter niet het probleem.

Ik heb al vaak genoeg gezegd dat ik alleen wil schrijven als ik ‘inspiratie’ heb, maar eigenlijk was ik gewoon lui. Je kan altijd jezelf inspireren. Als je een persoonlijke blog hebt zoals ik, zijn er in principe altijd dingen waar je over kan vertellen, zou je denken. Het verschil met 2012 is dat ik nu meer bereik heb dan ik toen had. Op Twitter heb ik bijna 2000 followers, op Instagram 3500 en op YouTube inmiddels over de 14.000 abonnees! Dat zijn grote aantallen, die altijd op de een of andere manier op je blog terecht zouden kunnen komen. Hierdoor heb ik onbewust het gevoel gehad dat ik mezelf moest bewijzen. Er is niks mis met het feit dat ik goede dingen wilde produceren, maar ik ben te streng voor mezelf geweest. Heel vaak als ik iets geschreven had, dacht ik “Nee, dat vind toch niemand interessant!” en dat was stom van me. Toen ik net begon dacht ik dat ook niet. Nu heb ik publiek, die mij al kent, dus waarom zou ik nu wel denken?

De laatste tijd lees ik heel veel. Vandaag ben ik begonnen met het lezen van ‘Sex, blogs & rock-‘n-roll‘ door Ernst-Jan Pfauth. Ik ben vanmiddag begonnen met lezen en ik ben al over de helft. Het boek heeft me in zijn greep. Ernst-Jan verteld over zijn ervaringen met het bloggen en waar het hem heeft gebracht. Lezen hoeveel passie hij heeft voor het bloggen, werkte ontzettend motiverend. Ooit kon ik ook fanatiek bloggen. Waarom zou ik dat nu niet meer kunnen?

Note to self: stop being a pussy!

Nieuw concept. Ja of nee?

Dag suikerwafeltjes van me!

Ben ik weer, na een lange blogstilte. Zo gaat het iedere keer. Ik zal de smoesjes achterwege laten, want smoesjes bedenken zijn niet bepaald mijn ding. Ik ben ook zo’n eerlijk persoon. *geeft zichzelf een schouderklopje* Elke keer weer dat slappe gelul waarom het me niet lukt en bla bla bla. Ik ben gewoon een blogloser, I can’t help it!

Al een hele tijd heb ik een ideetje in m’n hoofd en ik wil dit graag met jullie bespreken. Hopelijk zijn jullie bereid om me een beetje feedback op deze te geven. M’n idee is dus, om gewoon ook lekker randomly te bloggen. Dat het niet altijd persé over één bepaald onderwerp hoeft te gaan, want ik heb het idee dat dat mij gewoon niet goed ligt. Het bloggen zelf ligt me sowieso niet zo goed, maar daar gaan we het nu niet over hebben. Aan het eind van de dag heb ik vaak de behoefte om over m’n dagje te vertellen. Vloggen vind ik niet leuk, want ik ben veel te pietepeuterig en dan wil ik het compleet editten en dat kost me veel te veel tijd. Wel lijkt het me leuk om jullie gewoon regelmatig te vertellen over hoe m’n dagje was, wat voor (gekke/leuke) dingen er gebeurd zijn en dat dan af te wisselen met één vast onderwerp.

Ik weet niet of jullie dit uberhaupt een tof concept vinden, dus daarom wil ik vragen of jullie het leuk vinden én of het duidelijk is.

Dikke kus,
Ellis ❤

Het raadsel der bloggers.

Dag kindertjes van me!

Zoals jullie weten, ben ik niet de meest fanatieke blogger die er is. Een hele tijd geleden presteerde ik het om elke dag een blog online te gooien. Als je me nu vraagt hoe ik dat voor elkaar heb gekregen, zou ik je niet eens een fatsoenlijk antwoord kunnen geven. Het is ook al een flinke tijd geleden hoor, daar niet van.

Wanneer ik inspiratie heb, moet ik het eigenlijk GELIJK uitwerken, anders ben ik het kwijt. Dat is toch een verschrikking?! Ik kan wel een kleine notitie maken in m’n telefoon, maar dan komt het er 9 van de 10 keer alsnog niet uit zoals ik in eerste instantie wilde. Wat weer als gevolg heeft dat er weer een blogpost gefaald is. Story of my life.

Wat mij ook verbaasd is, hoe kun je elke keer zóveel inspiratie hebben? Ik zie mensen die echt 3 blogs online gooien met lappen tekst van hier tot Tokio. Je moet het maar kunnen! No offence tegenover beauty-bloggers, maar er zijn zoveel beauty-producten en dergelijke, dat er altijd wel iets is om over te schrijven. Dat neemt nog niet weg dat het niet hard werken is. Testen, foto’s maken, video’s maken, editten.. TAKES TIME! Waar ik nóg meer bewondering voor heb, zijn de bloggers die gewoon over van álles bloggen en ook overal inspiratie uit halen. Ik wou dat ik het kon.

Tegelijkertijd weet ik ook dat ik alleen blogs online moet gooien, als ik echt een onderwerp heb. Ik ben van mening dat kwaliteit boven kwantiteit staat. Ik kan sorry blijven zeggen, maar ik ben nou eenmaal niet een al te beste blogger. Ik hoop dat jullie toch van me blijven houden.

Dikke kus,
Ellis ❤

O my god, she’s alive!

Hallo people, ik leef nog!

Je zal je vast verbazen over ’t feit dat ik weer een blogje tik. Ik verbaas me er zelf namelijk ook een beetje over. ’t Is nooit m’n bedoeling geweest om zó lang niet te bloggen, maar het is wel gebeurd. Ik zou me verschrikkelijk moeten voelen, maar dat doe ik niet. Goede redenen had ik hiervoor en most of all: DIT IS NIET JOUW BLOG, VRIEND! IS MIJN BLOG!

“Ellis, ben je weer rustig?” Ja hoor, ’t gaat wel weer. Nu is het moment aangebroken dat ik jullie moet beloven dat ik echt weer goed ga bloggen omdat het vakantie is en viva la vrijheid en al die bla. Ik doe ’t niet meer. Teveel loze beloftes heb ik gedaan en dat is stom.

Laten we het erop houden dat deze blog gewoon één grote verrassing is en jullie nooit helemaal zeker zullen weten wat er komt. Das best spannend, toch?! Met mij als persoon weet je het ook nooit, dus met m’n blog ook niet. Het is een groot mysterie, oehoehoehoe, mysterieus heurrr.

Anyway, I’m back! Or am I? Dat is een verrassing!

Dikke kus,
Ellis ❤

Worst blogger EVER!

Dag dames en heren!

I know, I know, I’m a bad person. Ik ben de slechtste en slordigste blogger ooit. Ik beloof jullie telkens dat ik m’n best ga doen en dan doe ik ’t niet. Dus weet je wat? Ik beloof jullie helemaal niks meer! Ik ga jullie gewoon iedere keer weer verassen, zullen we ’t daarbij houden?

“Waarom blog je dan zo weinig, Ellisje?” Dat is een héle goede vraag, lieve mensen. Ik weet het zelf ook niet zo goed. Ik kan ’t wel gooien op “ik heb geen inspiratie” & dat is ook wel een beetje zo, maar als ik er gewoon even voor zou gaan zitten, kan ik altijd wel wat bedenken. Van mezelf weet ik dat ik in dat opzicht creatief genoeg ben & als ik eenmaal bezig ben met tikken, dan komt het vanzelf wel goed, zoals nu. Ik denk ook veel te moeilijk en ben te hard voor mezelf soms. Soms denk ik van “Hier kan ik een blogje over schrijven!” en vervolgens denk ik “Nah, dat vinden de mensen vast niet leuk.” Vanaf nu wil ik niet meer zo denken. ’t Is MIJN blog, dus ik moet gewoon schrijven over wat IK leuk vind. Zelf vind ik ’t een kunst als een blogger/schrijver iets wat ik normaal niet interessant zou vinden, zó weet te vertellen, dat het me tóch boeit. Ik hoop dat ik dat voor jullie ook kan doen.

Nog steeds ben ik meer bezig met video’s, ook qua concepten bedenken en dat soort dingen. Ik heb 2 kanalen. Dit is mijn hoofdkanaal, waar vlogs, soms een shoplog en in de toekomst sketches en ‘praat’-filmpjes op komen te staan. *click* & dít is mijn tweede kanaal, waar mobiele vlogjes op komen en gewoon wat bloopertjes en dat soort dingen. *click* Ook mogen jullie natuurlijk mijn Facebook-page (CLICK IT!) liken om op de hoogte te blijven over van alles en nog wat.

Nou, nu ik weer wat reclame voor mezelf heb gemaakt en jullie weer een soort update heb gegeven, laat ik jullie weer in ’t donker. Wanneer de volgende blog komt? Dat is zelfs voor mij nog een vraag. Jullie zien het vanzelf & kunnen via Twitter (CLICK IT!) op de hoogte blijven.

Voor de mensen die nog steeds m’n blogjes lezen, jullie zijn liefjes. Bedankt!
Alleen jullie mogen wel wat vaker reacties achterlaten… *hint hint*

Dikke kus,

Ellis ❤

Omyellis – 1 jaar!

YAAY!

Dag poppedopjes van me!

Ja, jullie lezen het goed: 7 januari bestond omyellis alweer één jaar! Das lang hè, ja, ik weet het. Ik ben te laat met dit blogje schrijven, ook dat weet ik. Zo rebels ben ik, weet je. Nee, grapje. Ik ben gewoon vaak te laat. Dat is dan ook een serieus voornemen van 2013: niet meer zo vaak te laat zijn.

Ik moet jullie ook teleurstellen, want ik heb geen winactie voor jullie of wat dan ook. “Breng je nou alléén maar slecht nieuws Ellis?!” Sorry. =( Maar ’t is toch leuk nieuws dat ik al 12 maanden aan ’t bloggen ben? Dat omyellis alweer één jaar een feit is? Dat omyellis op Twitter inmiddels 163 followertjes heeft en ook een ‘begrip’ (ik kan ook zo lekker overdrijven) is geworden op Instagram?! Ja, jullie kunnen me wel een beetje social media verslaafd noemen. Maar goed, als ik dat niet was, konden jullie op het wereldwijde web niet van mij genieten, dus jullie mogen niet klagen!

Nu even serieus: bedankt voor alle lieve reacties die ik toch altijd het afgelopen jaar heb gehad. Regelmatig kreeg ik te horen dat jullie me leuk vonden schrijven en met veel plezier m’n blog lazen. Ik krijg niet superveel reacties op m’n blog zelf, maar dat geeft niet. Met ’t kleine publiekje dat ik heb, ben ik tevreden. You guys can make my day!

Ik hoop dat ik nog lang mag bloggen, vloggen en al die andere dingetjes. En wat ik ook hoop, is dat jullie me nog lang niet zat zijn. Dan kunnen we samen gezellig doen. Yaay!

Dikke kus,

Ellis ❤

Post numero 200!

Ja, wrijf nog maar even in je oogjes. Tweehonderd posts?! Ja heus, ’t is waar! Ik heb al 200 blogposts vol gekletst. Hoe ik ’t heb gedaan, is me ook een beetje een raadsel, maar ’t werkt en ik vind ’t leuk, dus ik ga er gewoon lekker mee door.

Hoe gaat ’t met de blog? Ik merk dat ik er iets minder mee bezig ben de laatste tijd en dat ik steeds meer ga beseffen dat ’t gaat om de kwaliteit en niet om de kwantiteit. Voor mij is ’t de ene week wél haalbaar om elke dag iets te posten en de andere week niet. So be it. Het spijt me dat jullie me dan soms een paar dagen moeten missen, maar ’t is niet anders. Popjes toch, ik heb met jullie te doen. Jullie kunnen me gewoon op Twitter (CLICK IT!) followen hoor, dan hoeven jullie me niet teveel te missen. Én als jullie willen laten blijken hoe gek jullie op me zijn, like dan eventjes m’n Facebook-pagina.

Ook komt dit omdat ik nu ook een youtuber ben. Geen partner of wat dan ook, maar dat doet er niet toe. Ik ben een youtuber, want ik maak filmpjes. Punt. Tot mijn verbazing gaat ’t best goed! De abonnees worden er steeds meer en daar ben ik erg blij om. Ik denk dat ’t op youtube zelfs beter gaat dan op m’n blog, terwijl m’n blog eigenlijk altijd een beetje m’n “kindje” (dat klinkt echt apart) is geweest. Dat geeft niks hoor, maar vind ’t gewoon grappig. Filmpjes maken vind ik een feest. Wil je ’t zien? KLIK HIER!

Ik ben blij dat ik m’n eigen blogje heb, waar ik m’n verhaaltje kwijt kan, wanneer ik daar zelf behoefte aan heb. Ik krijg er nog steeds regelmatig fijne reacties op. Meer via andere social media dan hier op m’n blog zelf, maar dat doet er niet toe. Een complimentje is een complimentje. Ik mag niet klagen!

Nou, dit was m’n praatje. Geniet van je dag nog!

Mighty Maudy: nieuw rubriekje!

Kiekeboe!

Ik heb weer wat leuks hoor dames en heren. Ik heb weer wat gefixt. Vroeger zat ik op dansen. Leuk joh. Toen niet meer. Jammer joh. Een vriendin (yo Courtney!) van mij wilde mij op een dag iets laten zien en zei “Ellis, dit vind jij leuk!” en toen liet ze me de nail-arts zien van Maudy. Maudy post haar creaties vaak op Facebook, want dat vind ze leuk. Toen m’n vriendin haar had laten zien, herinnerde ik het me ineens weer “Zij zat bij mij op dansen vroeger!” en zo is ’t balletje gaan rollen.

We raakten aan de praat en toen ik de categorie “I’ve Nailed It!” had aangemaakt op de site, wist ik meteen dat ik haar wilde om een keer nail-art tutorials voor m’n blogje te maken. Als ik ze maak, geloof me, dat word niks. Vandaar dat ik nu Mighty Maudy heb! Leuke naam hè? Zelf bedacht, ze weet er nog niks van, hihi.

Hoe vaak ze voor de site zal werken is niet bekend. Ik geef haar alle vrijheid en ze mag ’t zelf weten. Dus misschien zullen jullie af en toe geduld moeten hebben, maar ach. Je moet toch wat hè!

Morgen krijgen jullie een leuke Halloween tutorial te zien, dus hou de site in de gaten!