Dingen die ik haat aan de liefde.

Zo, dat is een flinke titel! Ja dames en heren, ik weet ‘t. Niet gelijk schrikken hoor, ik ben niet helemaal depressief omdat het morgen valentinadag is. Ik ga me gewoon helemaal volvreten, samen met m’n vrienden Ben & Jerry. Ik ga kijken naar romantische films en tranen met tuiten huilen. Verder gaat alles prima.

Nee, maar even zonder dollen. Er zijn wat dingetjes in de liefde en dergelijke die ik even wilde bespreken. Daarom heb ik daar een video over gemaakt. Willen jullie die zien? Kijk dan hier!

& vonden jullie de video leuk? Dan mogen jullie abonneren én natuurlijk een duimpje omhoog geven!

Dikke kus,

Ellis ❤

Advertenties

Eigen Facebook-pagina!

Dag mensen van ’t goede leven!

Even een korte post, met een kleine update. Wanneer ik reacties krijg, zijn ze positief. Eigenlijk vond ik m’n publiek en m’n blog zelf nog niet ‘groot’ genoeg om een eigen page voor aan te maken, maar om geen risico te lopen dat iemand er met mijn domein vandoor gaat, heb ik de pagina uit voorzorg toch aangemaakt. Now I know what you’re thinkin’ “WHAT’S THE URL?! I NEED TO LIKE THAT SHIT!” Ik heb een zesde zintuig jongens, ik zou professioneel gedachtenlezer moeten worden. Ik zou bakken met geld verdienen. Maar goed, het ging om de link. Hier is ‘ie! facebook.com/omyellis

Ook heb ik natuurlijk nog een eigen youtube-kanaal, maar ik wil meer filmpjes maken. Ik heb wat materiaal liggen wat ik nog wil monteren, maar ik weet nog niet goed hoe ik moet beginnen want heb weinig tot euh, eigenlijk GEEN ervaring met editten. Toch vraag ik jullie om wat leuke ideetjes, eventuele tags? Wat willen jullie zien? Zeg ’t maar!

Aaaaaaaand she’s gone,
toedeloetjes!

New ‘tag’: me & my typical things!

Dag dames en heren van het goede leven!

Vandaag is ’t zondag, zoals de meeste van jullie vast wel al weten. Ik deed net weer één van m’n velen Ellis-uitspraken, waarop een vriend van mij zei (yo Ibrahim!): “Echt weer typisch Ellis, je bent zó voorspelbaar!” Thanks, Ibosh. Is ’t erg dat ik hier trots op ben? Nee toch?

Toen werd ik ineens enthousiast. Ik heb wel een aantal dingetjes die mij typisch Ellis maken. Er zal wellicht al een tag zijn die hier een beetje op lijkt, maar ik heb er m’n eigen draai aan gegeven en m’n eigen regels. Er is één regel: er zijn geen regels! Je mag vertellen wat je zelf wil, als ’t maar herkenbaar is voor jezelf. Oh ja, er is nog een regel. Jullie moeten hem allemaal OOK doen en er wat leuks van maken! Je begint gewoon met een kleine introductie en de rest mag je zelf bedenken. Have fun!

Nou, hoi, ik ben dus Ellis. Ik ben 19 jaar en ik woon in Utrecht. Leuk hè? Ja, vind ik ook. Verder hou ik van heel veel dingen, waaronder m’n familie en vrienden.

Typical Ellis #1: nagellak verslaafd.
Dit komt voor de fanatieke lezertjes onder jullie vast niet als verassing. Ik ben gék van nagellak. Iets langer dan een jaar heb ik eindelijk m’n eigen nagels, na een hele vieze verslaving, genaamd nagelbijten. Gelukkig ben ik hiervan afgekickt en nu heb ik mooie nageltjes! Bij de categorie I’ve Nailed It kunnen jullie al m’n nagel-artikeltjes lezen. Ook heb ik de Nailpolish & Me-tag gedaan, klik maar!

Typical Ellis #2: dansen.
Ik hou van dansen, op de meest random plekken. Dit is niet zo omdat ik ’t goed kan, want dat betwijfel ik. Ik vind het gewoon leuk en grappig. Moet soms gewoon effetjes m’n energie kwijt. Vooral als er vrienden over de vloer zijn en ik sta midden in de woonkamer, heb ik er een handje van om ineens een lekker danssie te wagen. Waarom? Omdat ’t kan, daarom! Het zal jullie vast ook niks verbazen dat ik uitgaan errug leuk vind.

Typical Ellis #3: uitspraak.
Gekke uitspraken, echt wat voor mij. Ik kan er soms ook gewoon niks aandoen. Vaak word er ook gelachen om m’n platte Utregse accent. Persoonlijk vind ik ’t wel meevallen, maar ik hoor steeds vaker dat ’t toch best wel erg is. Ach ja. Hoop dat niemand er problemen mee heeft, want dan hebben ze toch echt pech!
Ook ben ik heel erg flauw. Echt, flauw. Flauwe grappen vind ik heerlijk. Net was ik Live For You aan ’t kijken en toen zei Carlo Boszhard: “Eerst hield ik ook niet van poezen..” & toen kon ik ’t gewoon níét laten “.. nee, tuurlijk houd ‘ie niet van poesjes, want hij is homo!” Dit is slechts een voorbeeld. Ik heb niks tegen homo’s hoor, echt niet, ’t was slechts een onschuldig grapje. Carlo Boszhard vind ik ook een held, begrijp me niet verkeerd. Don’t shoot me!

Typical Ellis #4: klunzig.
Ik struikel nog weleens over m’n eigen woorden en soms zelfs over m’n eigen adem. Ja, ik ben een kluns. Dit zorgt voor de nodige lachmomenten. Jullie willen vast wel iets lomps van mij zien, dus hier, veel plezier.

Typical Ellis #5: lachen.
Ik kan echt lachen om een scheet en drie knikkers. Serieus, ik lach echt véél. Ik lach ook echt om van alles. Mijn lachspieren zijn gewoon heel gevoelig, dames en heren. Hier ben ik trouwens heel blij mee, want lachen is heerlijk!

Ennnn zo zijn er waarschijnlijk nog VEUL meer dingen die mij typisch Ellis maken,
maar ik vind ’t wel weer mooi geweest.
Nu is ’t jullie beurt!
Doen jullie deze tag, link ’t dan effetjes hieronder!
Zeg wel eventjes dat jullie hem van mij hebben,
met een linkje erbij enzo, dat is wel zo netjes.

p.s. Ook leuk, de tag van Tim, namelijk deze: *clickerdeclick*

Shoplog video!

Hoi piepelepoi!

Gister ben ik wezen shoppen in mijn mooie stadje Utrecht. Een aantal leuke dingetjes gescoord in de sale en ook een aantal dingetjes die niet in de sale waren. Sale vind ik toch altijd ’t tofst, want ik ben een gierige Hollander, maar helaas: je ken niet alles hebben! Wel ben ik heel erg blij met m’n aankoopjes hoor, daar niet van. Daarom wilde ik dit even aan jullie allemaal laten zien!

Ring (The Six) – €2,-
I Love Calypso Dreams douchegel (Douglas) – €6,95
Lemon Cream shower gel (H&M) – €1,-
Zilver topje (H&M) – €3,-
Beatles shirtje (H&M) – €14,95
Blauwe trui (H&M) – €15,-

En willen jullie even op mij abonneren? Dat mag, klik maar hier. Wil je weten wat ik allemaal voor onzin uitkraam? Dan kun je me followen op Twittah. Dit (CLICK IT!) is m’n Twittah.

Thanks for watching!

Post numero 100!

Dag dames en heren, koekjes en peren!

Ellisje hier, schreef nog geen 5 maanden geleden, haar eerste blogje. Die kun je hier (CLICK IT!) lezen. Nu zit ze op de bank, met een laptopje op haar schoot, terwijl ze een plakkie jonge kaas naar binnen werkt. Waarom? Omdat het kan. En omdat ’t fucking verrukkelijk is, uiteraard.

Veel mensen zullen zich misschien afvragen waarom ik dit doe. Waarom blogt Ellis? Waarom vind ze dat zo leuk? Dus.. zal ik ’t jullie eventjes uitleggen? Weet je wat, ik zal ’t jullie eens eventjes uitleggen!

Het voelt voor mij heerlijk om een plekje te hebben waar ik m’n verhaaltje kwijt kan. Waar ik ’t kan hebben over de dingen die mij bezig houden en waar ik dingetjes kan laten zien die ik tof vind, die ik vervolgens met anderen kan delen.

Ik schrijf over van alles. Niet alleen meer over de gedachtengangen die in m’n koppie zitten, maar ook over nagellakken, muziek en binnenkort ook een beetje over fashion (sorry heren). Ik probeer zoveel mogelijk verschillende dingen erop te zetten, voor genoeg afwisseling en ik hoop dat ik er zo een beetje voor zorg dat m’n blog voor m’n lezers ook daadwerkelijk leuk blijft om te lezen.

Allemaal heel erg bedankt voor de support en de complimenten die ik soms toch wel ontvang, al is m’n blog nog helemaal niet zo ‘populair’. Voor nu ga ik gewoon verder met waar ik mee bezig ben en dat ‘groot worden’ komt later wel. Of niet. Maar hoe dan ook, zolang ik ’t bloggen leuk blijf vinden, ga ik er lekker mee door!

Want het leven is kort, dus je moet doen wat je leuk vind.

En nu ga ik m’n knoflook-stokbrood opeten.

Toedeledokie!

Lief klantje bij de appie.

Daar zat ik gistermiddag. Aan ’t werk, achter m’n kassaatje, bij de appie heijn. Ik was lekker bezig & op een gegeven moment kwam er een vrouwtje aangereden op zo’n soort rijdingetje, je weet wel, waar je in kan zitten. Hoe noem je zoiets? Een elektrische rolstoel ofzo? Ik heb geen idee, maar jullie snappen vast wel wat ik bedoel. Ze groette me heel hartelijk en ik groette haar, zoals ik dat bij elke klant hoor te doen, heel hartelijk terug. Niet met tegenzin overigens, want ’t was een superlief vrouwtje. Ze vroeg of ik haar boodschappies gelijk in wilde pakken, zodat ik uiteindelijk de tas in een keer aan haar kon geven. Dat zou makkelijker voor haar zijn. Nou, kleine moeite, dat deed ik, no problemo. Toen moest er afgerekend worden. “Dat word dan 22,80 alstublieft!” Ze gaf me een briefje van 20 en haar portemonnee. Ik was verbaasd en dat zag ze. “Zoek jij de laatste centjes er maar bij meisje en je hoeft het niet te laten zien, want ik vertrouw je.” Ik was stomverbaasd en vertederd tegelijk. Wat lief dat ze me gewoon vertrouwde, zonder me daadwerkelijk te kennen. Natuurlijk had ik niet weg kunnen lopen met haar portemonnee of wat dan ook en dat was ik ook niet van plan, maar het feit dat ze me vertrouwde vond ik zo ontzettend lief. Alsnog liet ik het haar effe zien. Ik gaf haar ’t bonnetje mee en de mini’s (opschieten mensen, de actie duurt nog maar tot 13 mei!) en toen zei ze “Nou fantastisch, fijne dag nog!”

Ja, jullie zullen me vast voor gek verklaren. Ik ben ook wel een beetje gek hoor, daar niet van. “Waarom schrijf je dit nou?” Ik vond dit gewoon bijzonder. Er gebeuren zoveel verschrikkelijke dingen op de wereld, dat we soms niet meer geloven dat er nog goede mensen op de wereld zijn, waardoor we niemand meer vertrouwen. Nadat ik dit lieve vrouwtje heb ontmoet, denk ik weer “hè, fijn, er zijn nog positieve mensen!” Al moet ze natuurlijk wel uitkijken en kan ze niet verwachten dat ze klakkeloos aan iedereen dr portemonneetje kan geven zonder dattie gestolen word. Ik bedoel maar. Het gaat om ’t idee. Wat een leuk mens.

Ik hou dr van!